Music education and culture…and much more

Music Education – Musicology – Byzantine and Electroacoustic Music – Digital Photography

Αρχείο για την κατηγορία ‘Ποίηση’

Κάλαντα Χριστουγέννων

Αναρτήθηκε από τον/την ioannisspyr στο Δεκεμβρίου 19, 2011

ΚΑΛΗΝ  ΕΣΠΕΡΑΝ  ΑΡΧΟΝΤΕΣ  [ΑΣΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ]

Κάλαντα Χριστουγέννων που λέγονται στην Αθήνα αλλά και σε άλλα αστικά κέντρα της Ελλάδας.

 

Καλήν  εσπέραν  άρχοντες  αν  είναι  ορισμός  σας,
Χριστού  την  θείαν  γέννησιν  να  πω  ς’  τ’  αρχοντικό  σας.
Χριστός  γεννάται  σήμερον  εν  Βηθλεέμ  τη  πόλει,
οι  ουρανοί  αγάλλονται  χαίρει  η  κτίσης  όλη.

——

Εν  τω  σπηλαίω  τίκτεται  εν  φάτνη  των  αλόγων,
ο  βασιλεύς  των  ουρανών  και  ποιητής  των  όλων.
Πλήθος  αγγέλων  ψάλλουσι  το  Δόξα  εν  υψίστοις,
και  τούτο  άξιον  εστίν  η  των  ποιμένων  πίστις.

——

Εκ  της  Περσίας  έρχονται  τρεις μάγοι  με  τα  δώρα,
άστρον  λάμπρον  τους  οδηγεί  χωρίς  να  λείψη  ώρα.
Φθάσαντες  εις  Ιερουσαλήμ  με  πόθον  ερωτώσι,
που  εγεννήθη  ο  Χριστός  να  παν  να  τον  ευρώσι.

——

Διά  Χριστόν  ως  ήκουσεν  ο  βασιλεύς  Ηρώδης,
αμέσως  εταράχθηκε  κι  έγινε  θηριώδης.
Ότι  πολλά  ‘φοβήθηκε  δια  την  βασιλείαν,
μη  του  την  πάρη  ο Χριστός  και  χάση  την  αξίαν.

——

Κράζει  τους  μάγους  κι  ερωτά  που  ο  Χριστός  γεννάται,
- εις  Βηθλεέμ  ηξεύρομεν  ως  η  γραφή  διηγάται.
Τους  είπε  να  υπάγωσι  και  όπου  τον  ευρώσι,
να  τόνε  προσκυνήσωσι  να  παν  να  του  ειπώσι.
Όπως  υπάγη  και  αυτός  για  να  τον  προσκυνήση,
με  δόλον  ο  μισόθεος  για  να  τον  αφανίση.

——

Βγαίνουν  οι  μάγοι  τρέχουνε  και  τον  αστέρα  βλέπουν,
φως  θεϊκόν  κατέβαινε  και  με  χαράν  προστρέχουν.
Εν  τω  σπηλαίω  έρχονται  βρίσκουν  την  Θεοτόκον,
κ’  εβάστα  στας  αγκάλας  της  τον  άγιον  της  Τόκον.

——

Γονατιστοί  τον  προσκυνούν  και  δώρα  του  χαρίζουν,
σμύρναν  χρυσόν  και  λίβανον  Θεόν  τον  ευφημίζουν.
Την  σμύρναν  μεν  ως  άνθρωπον  χρυσόν  ως  βασιλέα,
τον  λίβανον  δε  ως  Θεόν  ‘ς  όλην  την  ατμοσφαίρα.

——

Αφ’  ου  τον  επροσκύνησαν  ευθύς  πάλιν  μισεύουν,
και  τον  Ηρώδην  μελετούν  να  πάγουν  για  να  εύρουν.
Πλην  άγγελος  εξ  ουρανού  βγαίνει  τους  εμποδίζει,
άλλην  οδόν  να  πορευθούν  αυτός  τους  διορίζει.

——

Και  πάλιν  άλλος  άγγελος  τον  Ιωσήφ  προστάζει,
εις  Αίγυπτον  να  πορευθή  κ’  εκεί  να  ησυχάζη.
Να  πάρη  και  την  Μαριάμ  ομού  με  τον  υιόν  της,
ότ’  ο  Ηρώδης  τον  ζητεί  τον  τόκον  τον  ‘δικόν  της.

——

Μη  βλέπων  δε  ο  βασιλεύς  τους  μάγους  να  γυρίσουν,
εις  Βηθλεέμ  επρόσταξε  παιδί  να  μην  αφήσουν.
Όσα  παιδία  εύρωσι  δύο  χρονών  και  κάτω,
όλα  να  τα  περάσωσιν  ευθύς  απ’  τα  σπαθιά  των.
Χιλιάδες  δεκατέσσαρες  σφάζουν  σε  μιάν  ημέραν,
θρήνον  κλαυθμόν  και  οδυρμόν  είχε  κάθε  μητέρα.

——

Ιδού  όπως  σας  είπαμεν  όλην  την  υμνωδίαν,
του  Ιησού  μας  του  Χριστού  γέννησιν  την  αγίαν.
Και  σας  καλονυκτίζομεν  πέσετε  κοιμηθήτε,
ολίγον  ύπνον  πάρετε  κ’  ευθύς  να  σηκωθήτε.
Και  βάλετε  τα  ρούχα  σας  εύμορφα  ενδυθήτε,
‘ς  την  εκκλησίαν  τρέξατε  με  προθυμίαν  ‘μπήτε.
Ν’  ακούσετε  με  προσοχήν  όλην  την  υμνωδίαν,
και  με  πολλήν  ευλάβειαν  την  θείαν  λειτουργίαν.

——

Κ’  έπειτα  ‘σαν  γυρίσετε  εις  το  αρχοντικό  σας,
ευθύς  τραπέζι  στρώσατε  βάλτε  το  φαγητόν  σας.
Και  τον  σταυρό  σας  κάμετε  γευθήτε  ευφρανθήτε,
δότε  και  κανενός  πτωχού  όστις  να  υστερήται.
Δότε  κι’  εμάς  τον  κόπο  μας  ό,τ’  είναι  ορισμός  σας,
και  ο  Χριστός  μας  πάντοτε  να  είναι  βοηθός  σας.
Χρόνους  πολλούς  να  χαίρεσθε  πάντα  ευτυχισμένοι,
σωματικά  και  ψυχικά  να  είσθε  πλουτισμένοι.

Και  εις  έτη  πολλά…

Δημοσιεύθηκε στο Greece, Ελλάδα, Ποίηση | Αφήστε Σχόλιο »

Ν. Βρετάκος

Αναρτήθηκε από τον/την ioannisspyr στο Οκτωβρίου 26, 2011

Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φως

θα ελιχθώ προς τα πάνω

όπως ένα ρυάκι που μουρμουρίζει.

Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους

συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω ελληνικά,

επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες

Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική.

(Ν.Βρεττάκος, Η Ελληνική Γλώσσα)

Δημοσιεύθηκε στο Greece, Ελλάδα, Μουσική, Ποίηση, Music | Αφήστε Σχόλιο »

Blowing in the Wind

Αναρτήθηκε από τον/την ioannisspyr στο Μαρτίου 14, 2011

Στον Άνεμο Πετάει 

Πόσους δρόμους πρέπει ένας άντρας ν’ακολουθήσει
Προτού σαν άντρα μπορεί κανείς να τον ορίσει;
Σε πόσες θάλασσες πρέπει ένα περιστέρι λευκό να αρμενίσει
Προτού στην άμμο πάει γλυκά να καθίσει;
Ναι, και πόσες φορές θα βροντήσουν τα κανόνια
Προτού τα θάψουμε για πάντα μες στα χιόνια;
Η απάντηση, φίλε μου, σαλεύει και σκιρτάει
Η απάντηση, φίλε μου, στον άνεμο πετάει.

Πόσα χρόνια μπορεί να αντέξει ένα βουνό
Προτού της θάλασσας το φθείρει το νερό;
Ναι, και πόσα χρόνια μπορούνε κάποιοι
Ν’ ανεχθούνε τη σκλαβιά
Προτού έρθει να τους δοθεί και πάλι η λευτεριά;
Και πόσες φορές μπορεί κανείς να γυρίζει το κεφάλι
Να κάνει πως δεν βλέπει το γύρω του το χάλι;
Η απάντηση, φίλε μου, σαλεύει και σκιρτάει
Η απάντηση, φίλε μου, στον άνεμο πετάει.

Πόσες φορές πρέπει το βλέμμα να σηκώσεις
Προτού τον ουρανό να δεις ολόκληρο και όχι με δόσεις;
Και πόσα αυτιά πρέπει κανείς να έχει
Προτού το κλάμα του συνανθρώπου αρχίσει να προσέχει;
Και πόσοι πρέπει να πεθάνουνε, πόσοι ακόμα άλλοι
Προτού νιώσουμε πως ο θάνατος κάνει ζημιά μεγάλη;
Η απάντηση, φίλε μου, σαλεύει και σκιρτάει
Η απάντηση, φίλε μου, στον άνεμο πετάει.

Μετάφραση (ελεύθερη): Γιώργος – Ίκαρος Μπαμπασάκης

Δημοσιεύθηκε στο Μουσική, Ποίηση, Music | Αφήστε Σχόλιο »

ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ

Αναρτήθηκε από τον/την ioannisspyr στο Φεβρουαρίου 18, 2010

Κείμενο και έμμετρη μετάφραση

Click

Δημοσιεύθηκε στο Books, Greece, Βιβλίο, Ελλάδα, Λογοτεχνία, Ποίηση | Αφήστε Σχόλιο »

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αναρτήθηκε από τον/την ioannisspyr στο Ιανουαρίου 26, 2010

Λειβαδίτης. αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΛΕΓΕΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
1950

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και
για το δίκαιο.
Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα
ματώσουν απ΄τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες – μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω από τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί ν΄αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη
ή το παιδί σου.
Δε θα διστάσεις.
Θ΄απαρνηθείς τη λάμπα σου και το ψωμί σου
Θ΄απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι
για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.
Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις κι ούτε θα φοβηθείς.
Το ξέρω, είναι όμορφο ν΄ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,
να κοιτάς έν΄ άστρο, να ονειρεύεσαι
είναι όμορφο σκυμένος πάνω απ΄το κόκκινο στόμα της αγάπης σου
Να την ακούς να σου λέει τα όνειρα της για το μέλλον.
Μα εσύ πρέπει να τ΄αποχαιρετήσεις όλ΄αυτά και να ξεκινήσεις
γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,
για όλα τ΄άστρα, για όλες τις λάμπες και
για όλα τα όνειρα
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή
και περισσότερα χρόνια
μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,
τη μάνα σου και τον κόσμο.
Εσύ και μες απ΄ το τετραγωνικό μέτρο του κελλιού σου
θα συνεχίσεις τον δρόμο σου πάνω στη γη .
Κι΄ όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα
θα χτυπάς τον τοίχο του κελλιού σου με το δάχτυλο
απ΄τ΄άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.
Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν΄ ασπρίζουν
τα μαλλιά σου
δε θα γερνάς.
Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος
Αφού όλο και νέοι αγώνες θ΄ αρχίζουνε στον κόσμο
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό
γράμμα στη μάνα σου
Θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ΄αρχικά του ονόματος σου και μια λέξη : Ειρήνη
σα ναγραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.
Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό
να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια
σα να στεκόσουνα μπροστά σ΄ολάκαιρο το μέλλον.
Να μπορείς, απάνω απ΄την ομοβροντία που σε σκοτώνει
εσύ ν΄ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που
τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Δημοσιεύθηκε στο Greece, Ελλάδα, Λογοτεχνία, Ποίηση | Αφήστε Σχόλιο »

Νύχτα Χριστουγεννιάτικη

Αναρτήθηκε από τον/την ioannisspyr στο Δεκεμβρίου 3, 2007

Την άγια νύχτα τη χριστουγεννιάτικη

-ποιος δεν το ξέρει-

των μάγων κάθε χρόνο τα μεσάνυχτα

λάμπει το αστέρι.

Κι όποιος το βρει μες στα άλλα αστέρια ανάμεσα

και δεν το χάσει,

σε μιαν άλλη Βηθλεέμ ακολουθώντας το

μπορεί μα φτάσει.

Γ. Δροσίνης, Νύχτα Χριστουγεννιάτικη

Δημοσιεύθηκε στο Culture, Greece, Ελλάδα, Λογοτεχνία, Ποίηση, Πολιτισμός | Αφήστε Σχόλιο »

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.